“Anadolu” adını çağrıştıran ekmek ve benzeri ürünler satan bir fırında yaşanmış “ayıp”lı bir olay ve çağrışımları bu yazının konusu…

Dünyanın en tepesinde buzdan bir şapka gibi duran, rengi kar ve buzlar nedeniyle bembeyaz olmasına karşın Grönland yani Yeşil Ada diye adlandırılan çok uzaklardaki bu toprak parçası bizi ilgilendirir mi? Gelin biraz nostalji yapalım.

Cihangir Atölye Sahnesi’nin 2024 yılı sonunda prömiyer yapan oyunu 7 Dakika, işçi sınıfıyla buluşuyor. Bir tekstil fabrikasının işçi temsilciliği toplantısından yola çıkarak yazılan oyun 24 Ocak’ta Maltepe Belediyesi işçileri için sahnelenecek.

PEN Yazarlar Derneği’nde yeni yönetim kurulu belirlendi. Halil İbrahim Özcan’ın başkanlık görevini üstlendiği yeni yönetimde yazarımız İrem Barutçu da genel sekreter olarak görev aldı. Yönetim kurulunda C. Hakkı Zariç ikinci başkan, A. Fuat Sevimay uluslararası ilişkiler sekreteri, Şenel Gökçe sayman, Suat Karantay ve Nazan Moroğlu üye olarak yer alacak.

Oscar’ın habercisi olarak kabul edilen 83. Altın Küre Ödülleri (Golden Globes) pazar gecesi sahiplerini buldu. Nikki Glaser, geçen yıl olduğu gibi bu yıl da törenin sunuculuğunu üstlendi.

Almanya popüler müzik tarihine yerleşmiş temiz, homojen ve yerli anlatılar, Ulrich Gutmair’in yeni kitabıyla birlikte ciddi biçimde sorgulanıyor. Bizler Yarının Türkleriyiz, göçmenlerin ve göçmen çocuklarının müzik ve pop kültür aracılığıyla yalnızca kendilerini ifade etmediklerini, bu alanları dönüştüren asli aktörler olduklarını gösteren bir karşı-hafıza çalışması.

19. yüzyılın sonlarında İstanbul’un aydınlatma ihtiyacını karşılamak için kullanılan Müze Gazhane’nin tarihsel belleğinden yola çıkan“Toz, Yıldızları Gölgede Bıraktığında”başlıklı karma sergi, Müze Gazhane’nin L binasında sanatseverlerle buluştu.

“İnsanoğlu ateşi bulduğunda bile muhtemelen biri çıkıp ‘bu iş fazla abartı, balon’ demiştir.” Teknolojiyi anlamanın en zahmetsiz, en şık ve en risksiz yolu vardır: “Bu bir balondur, yakında patlayacak” demek. Cümle üç kelimeden kısa, kahve molasında kurulabiliyor, ertesi gün yanlış çıksa da kimse hatırlamıyor.

Tacim Çiçek’in son okuduğum kitabı, 9 öyküden oluşan, 192 sayfalık “Kızıl Valizli Kadın” (1.baskı, phonenix, Aralık 2013) Çiçek, yazıştığım değerli mektup ve edebiyat dostlarımdandır. Ekim ayının sonlarında verilen kitabını okuyup bitirdiğimde, bana imzalarken vurguladığı gibi bir “ortak yaşanmışlıklar”, tanıdık gelen ân’lar, olaylar, durumlar ve insanlar buldum diyebilirim.

Din, tarih boyunca yalnızca bireysel bir inanç meselesi olarak değil, toplumu şekillendiren, normlar koyan, ilişkileri düzenleyen kolektif bir güç olarak var olmuştur. Bu yazı, dinin kökenini, işlevini ve toplumsal gerçekliğini anlamaya yönelik mütevazı bir sorgulamadır. Amacımız, dinin insan zihnindeki yerinden çok, toplumsal dokudaki yerini ve bu dokuyu nasıl inşa ettiğini gözler…