Almanya popüler müzik tarihine yerleşmiş temiz, homojen ve yerli anlatılar, Ulrich Gutmair’in yeni kitabıyla birlikte ciddi biçimde sorgulanıyor. Bizler Yarının Türkleriyiz, göçmenlerin ve göçmen çocuklarının müzik ve pop kültür aracılığıyla yalnızca kendilerini ifade etmediklerini, bu alanları dönüştüren asli aktörler olduklarını gösteren bir karşı-hafıza çalışması.

19. yüzyılın sonlarında İstanbul’un aydınlatma ihtiyacını karşılamak için kullanılan Müze Gazhane’nin tarihsel belleğinden yola çıkan“Toz, Yıldızları Gölgede Bıraktığında”başlıklı karma sergi, Müze Gazhane’nin L binasında sanatseverlerle buluştu.

“İnsanoğlu ateşi bulduğunda bile muhtemelen biri çıkıp ‘bu iş fazla abartı, balon’ demiştir.” Teknolojiyi anlamanın en zahmetsiz, en şık ve en risksiz yolu vardır: “Bu bir balondur, yakında patlayacak” demek. Cümle üç kelimeden kısa, kahve molasında kurulabiliyor, ertesi gün yanlış çıksa da kimse hatırlamıyor.

Tacim Çiçek’in son okuduğum kitabı, 9 öyküden oluşan, 192 sayfalık “Kızıl Valizli Kadın” (1.baskı, phonenix, Aralık 2013) Çiçek, yazıştığım değerli mektup ve edebiyat dostlarımdandır. Ekim ayının sonlarında verilen kitabını okuyup bitirdiğimde, bana imzalarken vurguladığı gibi bir “ortak yaşanmışlıklar”, tanıdık gelen ân’lar, olaylar, durumlar ve insanlar buldum diyebilirim.

Din, tarih boyunca yalnızca bireysel bir inanç meselesi olarak değil, toplumu şekillendiren, normlar koyan, ilişkileri düzenleyen kolektif bir güç olarak var olmuştur. Bu yazı, dinin kökenini, işlevini ve toplumsal gerçekliğini anlamaya yönelik mütevazı bir sorgulamadır. Amacımız, dinin insan zihnindeki yerinden çok, toplumsal dokudaki yerini ve bu dokuyu nasıl inşa ettiğini gözler…

Kitapçıl Çocuk, “Türkçe öğretmenimiz emekli oldu. O, sanatseverdi. Yeni öğretmenimiz genç biri. Samimi. Bizimle tanıştı önce. Dili önemsediğini, şiiri de sevdiğini söyledi… Sonra şiir okumamızı istedi bizden. Sıra bana gelince; Fikret Otyam’ın “Onun asıl mesleği vatanseverliktir,” dediği şairin “Anadolu” isimli şiirini okumaya başladım:

Rus edebiyatının bence en büyük yazarı ne Tolstoy ne de Dostoyevski’dir; elbette onlarsız hiç olmaz. Bana sorarsanız Nikolay Gogol dünya edebiyatına Rus edebiyatından, bu karlı buzlu steplerin bir çam ormanı yangınında fişek gibi fırlamış kozalağıdır; kor alev doludur.

Sanat dünyasında “Kadıköylü Muazzez” adıyla tanınan Mehmet Muazzez Özduygu’nun üç eseri, artık Baba Sahne’de. Ressam, sahne sanatçısı ve geleneksel tiyatronun özgün anlatıcılarından Kadıköylü Muazzez’in çok yönlü sanat pratiğini ortaya koyan eserleri, sahne ve resim arasında kurduğu güçlü bağı görünür kılıyor.

Tüm yaz Kaliforniya’da Work and Travel programı vesilesiyle çalıştıktan sonra kendimi ödüllendirmek ve hep hayalini kurduğum yerleri görmek için ülkenin doğu kıyısına gitme planı yaptım. Tabii ki planda meşhur New York da var. Önce Aslan Kral Müzikali’ni izlemeye gittim, dünyanın en iyi müzikallerinden biri dedikleri kadar varmış gerçekten.

Bu yıl “Kırılma Zamanı” temasıyla düzenlenen 15. Bursa Uluslararası Fotoğraf Festivali (FotoFest) başladı. Küratörlüğünü Gülbin Özdamar Akarçay ve Özcan Yurdalan’ın üstlendiği 15. FotoFest, toplumsal ve kişisel kırılmaların farklı coğrafyalardan yansımalarını izleyiciyle buluşturuyor.