İki ay kadar önce sizlere Paganini’den ve onun nasıl kendisinden sonra gelen pek çok besteciyi etkilediğinden söz etmiştim; hani Brahms, Liszt, Johann Strauss, Rachmaninoff gibileri. Hani Franz Schubert, “Paganini’nin Adagio’sunu söyleyen bir meleği dinledim,” demiş ya. Hani şu “Şeytanın Kemancısı” olarak bilinen, çağımızın en ünlü rock gitaristleri Jimmy Hendrix ya da Chuck Berry gibileriyle kıyaslanan 19. yüzyılın rock yıldızı İtalyan Niccolo Paganini.

Niccolò Paganini 1830 / Ağaç baskı, eser sahibi bilinmiyor

Zamanının avangard’ı Paganini. Bestelerinin uygulanmadığı müzik aleti kalmamış; kemandan piyanoya, gitardan klarnete, trompetten akordeona, tam orkestraya. Ona döneceğim bir kez daha, hayranım adamın bestelerine anlaşılacağı üzere. 

Bu defa farklı bir şey yapacağım. Vivaldi’nin çok ama çok ünlü “La Campanella”sının (Küçük Çanlar) orijinal keman ve Liszt tarafından piyanoya uygulanmış hallerini sunacağım sizlere. 

“La Campanella” aslında Paganini’nin 1826’da bestelediği ve ertesi yıl Milano’da, “La Scala” sahnesindeki prömiyerinde bizzat kendisinin çaldığı, üç bölümlük “2 no.lu Si Minör Keman Konçertosu”nun son bölümünü oluşturan bir “Rondo” niteliğindedir. Müzik sözlüğü “Rondo”yu “Ana temanın aralarına karşıt karakterdeki bölmelerin yerleştirilmesiyle tekrar ettiği, genelde halk müziğine dayanan hızlı ve canlı müzik” olarak tarif ediyor. Bu eserde gerek keman gerek orkestra zaman zaman küçük bir çan sesini taklit eder. Bu nedenle “La Campanella” olarak anılagelmiştir. Pek kolay değildir “La Campanella”yı çalmak; zordur baş etmek, ileri düzeyde teknik gerektirir. 

Macar besteci Franz Liszt “La Campanella”dan öylesine etkilenmiş ki, tutmuş “Grandes études de Paganini” (Paganinin’nin Büyük Etütleri) adıyla bestelediği altı etüdün üçüncüsünde piyano solo parçası olarak kullanmış. Piyanonun çan sesini taklit etmesi de ilginç!

Yukarıda eserin özgün keman halinin çok genç, henüz 23 yaşındaki İsveçli Daniel Lozakovich’in tarafından yorumunu sundum sizlere. Daha 15 yaşındayken Deutsche Grammophon ile sözleşme imzalayan ve şimdiden dört albümü yayınlanan Lozakovich, bu kayıtta Paris’te her yıl Hastaneler Vakfı yararına düzenlenen “Pièces jaunes” (Sarı Parçalar) festivalinde çalıyor. Eşlik eden “Lamoureux Orkestrası”nı Lionel Bringuier yönetiyor.

♦♦♦

Şimdi de sırada Franz Liszt’in “La Campanella”sının 2013 yılında BBC Promenad Konserlerinde Japon piyanist Nobuyuki Tsujii tarafından “bis” parçası olarak sunumu. Özellikle seçtim bu piyanisti. Kaç kişi tanır “mikroftalmi sendromu” denen bir hastalık nedeniyle kör olarak doğan bu dahiyi?

Yazar

  • Şefik Onat, TED Ankara Koleji ve Londra Hendon Grammar School'da lise eğitiminin ardından A. Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesinden mezun olmuştur. 1966 – 1982 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı mensubu diplomat olarak Bakanlıktaki görevlerinin dışında OECD İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı (Paris), Jakarta ve Islamabad T.C. Büyükelçilikleri, Birleşmiş Milletler Daimi Temsilciliğinde (New York) görev yapmıştır.
    1982 – 1983 yıllarında Başbakanlık/Devlet Bakanlığı Özel Danışmanlığında bulunduktan sonra devlet memuriyetinden ayrılmıştır.
    1984 – 1995 yılları arasında özel sektörde üç farklı şirkette üst düzey yöneticilik hizmetini takiben, 1996'da TOKI tarafından gerçekleştirilen B.M. HABITAT II Konferansının Konferans Hizmetleri Koordinatörü olarak Türkiye tarihinde yapılan en büyük ve en kapsamlı uluslararası organizasyonun sorumluluğunu üstlenmiştir.
    Bu konferansın ardından, 1997- 2010 yılları arasında, kendi kurduğu "ASİTANE Etkinlikler" firması eliyle, kamu kuruluşları ya da yerli ve yabancı Birlikler/Dernekler/Şirketlerin çeşitli ulusal ve uluslararası kongre, konferans, tanıtım, özel etkinlik, gösteri organizasyonlarını gerçekleştirmiştir.
    Öte yandan, Mimar Prof. Suha Özkan'la birlikte, 2006 yılında tüm dünya mimarlarının çalışmalarını internet ortamında tam eşitlik ilkeleri kapsamında yayınlayabildikleri ve yarıştıkları "World Architecture Community"i kurmuştur.
    2010 başından itibaren kendini tamamen emekli ederek eşiyle birlikte Bodrum'a yerleşmiş ve bütünüyle, her zaman özel merakı olan tiyatro ve tarihi roman alanlarında yazmaya yönelmiştir.
    Tiyatro yazarı olarak, geçmiş yıllarda TRT'de "Radyo Tiyatrosu" ve "Arkası Yarın" programlarında, özgün + çeviri + uygulama niteliğinde 53 eseri yayınlanmıştır. Günümüze kadar sahne için 6 müzikal/müzikli oyun, 2 sahne oyunu, 5 film senaryosu yazan Onat'ın ayrıca 3 oyun çevirisi vardır.
    Yayımlanmış, editörlüğünü yaptığı 2 kitabın dışında, "Son Sultan Abdülhamid" ve "Casuslar İni İstanbul" başlıklı iki belgesel tarihi romanı ve diplomasi dönemi anılarını yansıtan "Diplomasi Dedikleri" başlıklı kitabı bulunmaktadır. ONK Telif Ajansına bağlı bulunan Onat, "Mesele 121" ve "T24 Haftalık" yazarları arasındadır.
    1943 Ankara doğumlu, evli ve üç çocuk sahibidir. İngilizce ve Fransızca bilmektedir. İngiliz "British Council"ın lisanslı İngilizce hocasıdır.

    View all posts
Share.
Exit mobile version